Leuke dingen ...

Als je aan het integratiebeleid werkt kom je talloze dingen tegen uit andere culturen die je verwondering wekken. Soms is dat een leuk verhaal of een citaat, een andere keer een spreekwoord. Lees zelf.....
	Tijdens een bezoek aan Child Life Line, een project dat straatkinderen in Lagos ondersteunt, ontmoette ik fantastische kinderen en jonge mensen. Een van hen stuurde me per email de volgende bijdrage voor mijn website: Een straatkind is een kind dat één keer geboren is, maar twee keer verlaten. En als het een derde keer verlaten wordt wordt het een cynisch mens. David Job Ayuba, student (Technical College Student), Lagos, Nigeria. Hij heeft het leven van een straatkind aan den lijve ervaren.
Als je wilt dat kinderen met beide benen op de grond staan moet ze je wat verantwoordelijkheid op hun nek geven. Welkomstgroet aan de bezoekers van een basisschool in Canada
	Een druppel in de oceaan is beter dan niets. Trevor Ncube, Uitgever van kranten in Zuid-Afrika en Zimbabwe
Over democratie en het recht om voor jezelf op te komen: Een baby die niet huilt zal in de draagdoek sterven. Gezegde uit Zimbabwe uit het Shona
	Tijdens het zoeken naar een stageplaats werd ik afgewezen omdat ik een hoofddoekje draag. Ze zeggen dat ik word onderdrukt door mijn vader en broers, maar ik voel me onderdrukt door die werkgever die mij geen kans geeft. Marokkaanse leerling van het VMBO
Een zebra, waar hij ook gaat, verliest nooit zijn strepen. Massaï gezegde	Integratie met behoud van eigen cultuur, het adagium van het integratiedenken dai  inmiddels overboord is gezet, is dat nog steeds uw motto? " Zeker, het is denk ik zelfs een voorwaarde voor goed integreren. Het zou toch ook heel dwaas zijn… Nog geen generatie terug hoorde je in een heel andere omgeving thuis, je spreekt de taal nog, je komt er nog. En dan moet je loslaten? Dat ik zoiets onzin vind, is geen soft gedoe van elkaar met rust laten. Want de gerichtheid op de Nederlandse samenleving kan verplichtend zijn. Het kan samengaan." Karst Veling, directeur Johan de Witt college, Den Haag in: Contrast, 27 februari 2004
Tijdens een bijeenkomst van Somaliërs met politici in een gemeente wordt over inburgering gesproken. Het wil maar niet vlotten met de inburgering en het regent klachten. Een oudere man staat op en gaat een verhaal vertellen. In Somalië brak een ruzie uit tussen twee clans. Meer dan 5.000 mannen meldden zich bij de clanoudste voor de strijd. Opeens stelde iemand de vraag, hoe hij de eigen mannen van die van de vijand kon onderscheiden. Besloten werd om van boomschors hoofdbanden te maken. Iemand stak zijn hand  op en zei: "dat is toch veel te veel werk om 5.000 te maken. Dat krijgen we nooit op tijd voor elkaar." De clanoudste reageerde met: "Als ieder zijn eigen hoofdband maakt, is het karwei zo geklaard." Kijk, zei de oudere man, en zo is het ook met inburgering. Als we allemaal afwachten en achterover zitten dan schiet het niet op. Maar als we allemaal een stap zetten, dan zijn we al een eind op de goede weg.
	Zonder mes kun je geen schaap slachten. Somalische man over het belang van het leren van de Nederlandse taal
	Iedere intelligente gek kan dingen groter, complexer en gewelddadiger maken. Je hebt een heleboel wijsheid en moed nodig om de tegenovergestelde kant uit te gaan. Albert Einstein
Mijn leven ligt nu in Nederland Elf jaar geleden kwam de Somalische Ayni als minderjarige met haar broer naar Nederland. Zij woont nu met haar man en drie jonge kinderen in Alphen aan de Rijn, waar zij  twee jaar geleden naartoe verhuisden omdat haar man een baan kreeg als docent scheikunde. In Leeuwarden nam zij met haar oudste zoontje al deel aan Op Stap en zij wilde dat in haar nieuwe woonplaats voortzetten. Van een Somalische moeder in Alphen hoorde zij dat er "een Somalische vrouw werkte in een kamertje bij de Thuiszorg", het bleek om een medewerkster van Op Stap te gaan. Somalische moeders moeten Nederlands leren vindt Ayni, maar zij ziet dat velen dat niet zo goed doen. Dat komt omdat zij vooral met hun kinderen bezig zijn en niet naar school gaan. Juist voor deze moeders is het belangrijk dat zij worden ondersteund door een Somalische medewerkster. Door het directe contact in de eigen taal voel je je anders, kun je makkelijker vragen stellen en ben je meer zelf verantwoordelijk. In Leeuwarden werd Op Stap door een lieve Nederlandse vrouw geleid. Wij deden dezelfde dingen en gebruikten dezelfde materialen, maar toch was dat anders. Ayni vertelt dat zij door deelname aan de activiteiten veel meer met haar kinderen is gaan spelen. "Op Stap is niet alleen goed voor de kinderen, maar ook voor de ouders". Zij zegt dat zij veel geleerd heeft over opvoeden, bijvoorbeeld over kinderen die niet luisteren of slecht eten, over hoe je kinderen kunt belonen en hoe je grenzen stelt. Als zij haar kinderen vergelijkt met kinderen die niet naar Op Stap zijn geweest dan ziet zij dat haar kinderen beter luisteren, meer vragen durven te stellen, minder rommel maken en minder televisie kijken. Stralend zegt ze dat de kinderen helemaal gek zijn met hun vader, want als hij uit zijn werk komt spelen ze altijd samen en hij brengt nogal eens cadeautjes voor ze mee. In Somalië zijn we gewend dat kinderen buitenspelen, de jongens voetballen en zij heeft zelf veel gespeeld met een westerse pop die ze had gekregen van een tante uit Italië. "In het begin vond ik wel dat die pop rare ogen had." Ayni vindt het jammer dat haar kinderen hier niet zo met zand kunnen spelen zoals zij vroeger deed. We gooiden ermee of als het geregend had bouwden we huizen. We worden stil en verdrietig als Ayni vertelt dat haar ouders in Canada wonen en haar schoonouders in Somalië, zij mist haar familie en de kinderen missen hun grootouders. De Marokkaanse buren zijn opa en oma voor de kinderen. Omdat zij met hun kleinkinderen spelen zeggen zij nu ook opa en oma. Als de familie nog bij elkaar in Somalië zou wonen, dan zou zij veel hulp krijgen bij de opvoeding van de kinderen, maar nu staat zij er alleen voor. Ayni gaat nog één jaar naar Nederlandse les en dan wil ze een opleiding tot crècheleidster gaan volgen. Binnenkort gaat haar dochtertje naar groep 3 en dan zit Op Stap er weer op. Zij ziet ernaar uit dat haar jongste zoon vier jaar wordt, want dan gaat zij met hem samen weer meedoen aan de activiteiten. Als ik haar om advies vraag zegt ze: "Laat S&O alle Somalische moeders zoeken die nog niet meedoen. Zij hebben de hulp nodig van S&O bij hun vragen, wij moeten hen niet in de steek laten"  Zomer 2003
Wie werkt heeft altijd genoeg, wie bedelt komt altijd tekort. Somalisch gezegde
	De werkelijke bedoeling wordt niet altijd door de tong gebracht. Somalisch gezegde
Gasten geef je de beste plaats in huis. Somalisch gezegde
De tranen van de moeder zijn het verdriet van het kind Vluchtelingenouder tijdens een cursus
	Inburgering is tweerichtingsverkeer: Met één vinger kun je geen vlo doden Gezegde van de Massaï
	Niet alles dat telt, is te tellen Niet alles dat te tellen is, telt Albert Einstein
Over opvoeden: Wanneer de koe kauwt kijken de kalveren naar haar mond Nigeriaans spreekwoord

Terug naar bovenzijde pagina